::Semalam....::

“Apa salah dia?? Kenapa awak masih tak dapat terima dia??”

“Saya…”

“Ya, saya tahu mungkin awak tak boleh terima dia lebih dari seorang kawan, tapi kenapa sebagai seorang kawan pun tak boleh?? Dosa besar apa yang dilakukan pada awak sehinggakan awak langsung tak boleh memaafkan dia?”

“Tapi…”

“Awak tahu tak..telinga saya ni naik tuli mendengar cerita mengenai kebaikan awak hari-hari . Rasanya setiap masa yang terluang, walaupun saya tahu itu semua tak benar.”

“Tapi bila melihatkan dia bercerita dengan mata yang bercahaya-cahaya, niat saya untuk mengejutkan dia mengenai realiti terus lupus.” Sambung Wafri lagi.

“Dia tak ada salah apa-apa pada saya. Tapi saya pun tak tahu kenapa hati saya macam tu. Saya minta maaf.” Sebak Nisrin perlahan.

“Tak payah nak minta maaf dengan saya. Pergi minta maaf dengan dia. Kalau saya, tak hingin saya nak maafkan orang macam awak. Langsung tak ada perikemanusiaan. Dahlah! Malas saya nak cakap dengan awak lagi. Buat sakit hati je!”

“Wafri..” Nisrin kelu. Dia terdengar gagang telefon dihempaskan oleh Wafri.

“Wafri, saya minta maaf..Saya tak ada niat melukakan hati sesiapa pun..” tersedu Nisrin seketika…